U bent hier

Zij

De wegen van God zijn ondoorgrondelijk. Die van het vrouwelijke geslacht ook. Na dit onomstotelijke bewijs, kan ik vrouwen eindelijk als goden beschouwen. Of God als een vrouw. 't Is maar hoe je het bekijkt.

Ondanks deze status van volmaaktheid, worden er vandaag de dag tonnen cosmetica op ons afgevuurd. Niet alleen voor creaturen die op een natuurlijke wijze de nodige aantrekkingskracht uitstralen, ook mannen ontkomen niet aan de almachtige hand van reclame. Voor elke oneffenheid, voor elke imperfectie, voor elk kraaienpootje bestaat er een camouflagetechniek. Ikzelf moet me als niet gebruiker dringend zorgen beginnen maken. Nog even en ik zie er... oud uit.

Dat echte schoonheid van binnen zit, weten we al lang. Dat het uiterlijk z'n rol speelt, hoeven we daarom niet te ontkennen. Het wordt pas lichtjes weerzinwekkend, wanneer vrouwen die, althans op mijn persoonlijke schaal, qua aantrekkingskracht ergens hangen tussen "totaal onbereikbaar" en "knijp eens in mijn arm", zich op een zonnige dinsdagmiddag niet meer in het openbaar durven te vertonen voor een kop koffie, vooraleer er drie lagen plamuur worden aangebracht. Lagen die als enige resultaat hebben dat ze de echte schoonheid verbergen.

Echte mannen vallen voor een vrouw die hen aandacht geeft en lacht om hun domme moppen. Echte mannen vallen op een lach, uitstraling, borsten of billen. Echte mannen genieten van fictie, maar houden van de realiteit.

Hoewel timing ook hier van essentieel belang is - het brengen van deze boodschap net nadat zij het voorbije uur van haar bestaan voor de spiegel heeft doorgebracht, kan desastreuze gevolgen hebben, gaande van een langdurige en oorverdovende stilte tot het verlies van 's mans meest waardevolle delen - maakt de heerlijke blos die volgt mijn dag meer dan goed.

Op zo'n moment wordt het scheiden van fictie en realiteit een onmogelijke opdracht.