U bent hier

Stadionperikelen

bij een zelfverklaarde volksclub

U, aandachtige lezer, zal het misschien al ergens hebben opgevangen: de allermooiste voetbalclub van het land heeft dringend nood aan een nieuw stadion! Zo'n nieuwe thuishaven zou er niet alleen voor zorgen dat onze geel-rode club met een vernieuwd elan kan doorgaan, het zou ook onze toekomst veiligstellen als subtopper in de vaderlandse voetbalcompetitie.

"Hallelujah!" hoor ik u al zeggen. Al onze problemen raken opgelost en dat alleen maar door een hoop beton, plastic en andere bouwmaterialen op een architecturaal correcte manier samen te gooien!

Vraag

Vooraleer u en ik te hard van stapel lopen, wil ik toch even een vraag stellen:
Waarom komen we met z'n allen juist naar KV Mechelen kijken?

Ons stadion mag dan al in elkaar zakken, de resultaten zijn niet denderend, zelfs de sfeer is de laatste maanden niet wat het geweest is. En toch... Toch blijven we qua toeschouwersaantallen hoge toppen scheren. Het is al vaker gezegd dat we in de gouden jaren minder mensen "Achter de kazerne" mochten verwelkomen dan heden ten dage het geval is. Er zal zeker nog groeimarge zijn, al kan ik me niet van de indruk ontdoen dat we stilletjes aan naar ons plafond toe groeien. Ons hinterland is immers beperkt, met Antwerpen en Brussel op een boogscheut. Veel meer dan een uitbreiding met enkele duizenden plaatsen hebben we dan ook niet nodig.

Het aantal plaatsen is één zaak, het aangeboden comfort een andere. Wat is echter comfort in een voetbalstadion? Een individuele toog per bezoeker? Een electrisch verwarmingstoestel in de winter? Misschien een persoonlijke verwelkomer voor elke nieuwe supporter? Dat we nieuwe toiletinstallaties nodig hebben, hoef ik jullie niet te vertellen. De huidige sanitaire voorzieningen dateren uit een tijd toen mannen met baarden nog te kaap'ren vaarden. Vaarden, want voeren klinkt in voorgaande zin niet zoals het hoort.

Voor het overige moet je voor propere zitjes en voldoende beenruimte zorgen wat betreft zitplaatsen en voldoende eet- en drankgelegenheden zodat er geen ellenlange wachtrijen ontstaan. Dat alles, zeker met de crisis in het achterhoofd, liefst aan democratische prijzen.

Visie

Om zeer kort samen te vatten: op de toiletten na hebben we alles wat ons hartje verlangt. Aangezien een voetbalclub tegenwoordig moet gerund worden als een bedrijf, zijn vernieuwingsoperaties, operationele resultaten, media-aandacht en toekomstvisies echter belangrijker dan een realistische visie.

Laat ons immers eerlijk zijn en de lessen uit het verleden niet vergeten, weliswaar zonder in datzelfde verleden te blijven hangen. We zijn geen topclub en zullen het ook nooit worden. Onze kracht ligt bij het "wij-tegen-de-rest"-gevoel, niet bij het "wij-zijn-beter-dan-de-rest"-gevoel. We profileren ons graag als het sympathieke volksclubje, een club van en voor de middenklasse, een club die ooit alle zelfverklaarde Europese grootheden het nakijken gaf en dat graag, op nationaal niveau, af en toe nog eens dunnetjes over doet. De mooiste club van het land word je niet met het beste voetbal of het modernste stadion, wel met een hoop passie, veel strijd en een vleugje zelfspot.

De jaargang 2002-2003 zorgde mee voor dat unieke karakter. Wij, supporters, hadden terecht het gevoel echt deel uit te maken van één grote familie; dat we de club wáren. Het was een geluk bij een ongeluk. Het was hetgeen ons de laatste jaren zo speciaal maakte, hetgeen we moeten koesteren en nooit mogen vergeten.

Het zou niet eerlijk zijn te ontkennen dat een vernieuwing van de infrastructuur helemaal niet nodig is, al was het maar uit veiligheidsoverwegingen. Laat ons daarbij eerst even kijken wat de invloed is van onze huidige tempel op het KV Mechelen van de laatste jaren. Tegenstanders komen namelijk niet graag "Achter de Kazerne". Het kan er spoken en stormen, af en toe zelfs tegelijk. Een echt "Engels" stadion, al durf ik die vergelijking toch echt niet meer te maken. Wat mij echter telkens opnieuw opvalt en bijblijft, is het "leven" dat het hele gebeuren uitstraalt. De zenuwen die letterlijk doorheen het beton gieren.

Je kan je afvragen of dit het gevolg is van de aanwezigheid van tienduizend kakkers, van de indeling van ons stadion of de wisselwerking tussen de twee. De vraag stellen, is ze in dit geval ook meteen beantwoorden. De perfecte harmonie van de grote staantribune, zonder zitplaatsen er boven, en alle andere tribunes, is een onderdeel van wat voor mij KV Mechelen, KV Mechelen maakt.

Oproep aan ons bestuur

Het doel moet, bijgevolg en volgens mijn bescheiden mening, niet zijn om aan te sluiten bij de subtop in dit zielige voetballandje. Hij of zij die durft te beweren dat we, met of zonder nieuw stadion, nooit in aanmerking gaan komen voor een vernieuwd verblijf in tweede, heeft mijns insziens een beetje te weinig realiteitszin meegekregen. Zorg vooral dat het unieke karakter blijft bestaan, zodat de huidige generatie zijn passie kan doorgeven aan de volgende. Zorg voor tribunes die het geluid zo kunnen dragen dat men zich in het Oscar Vankesbeeckstadion afvraagt of de wereld aan het vergaan is. Zorg er voor dat de grote staantribune, uiteraard in een vernieuwde vorm, behouden blijft. Een staantribune zonder zitplaatsen boven en zonder verhuis van de spionkop naar een plaats achter het doel. Ik zou kunnen uitweiden over het waarom van deze smeekbede. Ik vermoed echter dat een regelmatige bezoeker van een thuiswedstrijd wel weet waarom.

U heeft namelijk iets speciaals in handen, iets geweldig, maar ook heel vluchtig. Ik benijd uw positie dan ook helemaal niet. U maakt mee deel uit van de misschien wel mooiste periode van onze ploeg. Misschien zelfs mooier dan '88, mooier dan welk ander team in België ons ooit heeft voorgedaan. Het moment is echter daar om te tonen dat u het echt begrepen heeft en niet alleen mee op de golf van het nieuwe elan dreef, maar dat u de echte 'Opperkakker' bent die er voor kan zorgen dat we in de nabije toekomst kunnen blijven genieten van wat voor mij de perfecte zaterdagavondbesteding is.