U bent hier

Slaap

Een onmogelijke opdracht

Slaap. De ultieme bron van fantasie. We hebben het dan niet alleen over die dromen die je je slechts herinnert wanneer je wakker wordt en bij jezelf denkt: Waar haal ik het?. U heeft het zelf zeker al ondervonden: de dag na een goede nachtrust bent u, in tegenstelling tot de wandelende kleerhanger die u meestal lijkt te zijn, plots wel bij de pinken en verbaast u uzelf en uw collega's nu eens niet met een mondhoek vol tandpasta, maar met een paar opmerkingen die de tanden uit de grootste spraakwaterval doen tuimelen.

God de almachtige

Om maar te zeggen, slaap is belangrijk. Hoe stoer het ook klinkt om te beweren dat je met 4 uur per nacht toe komt, niets is minder waar. De spreekwoordelijke uitzondering even daargelaten. God heeft ons echter niet alleen liggen gehad bij de opsplitsing der geslachten - naar gelang wie dit vertelt is de man dan wel de vrouw er beter vanaf gekomen, volgens ons zijn we echter allemaal gekloot - , maar ook het aantal uren op een dag is zo'n precieze afweging dat we voor een onmogelijke opdracht worden geplaatst.

Als we er vanuit gaan dat de gemiddelde volwassene zo'n 8 uur nodig heeft om van een gezonde nachtrust te kunnen spreken, hij/zij daarbij vrijwel onmiddellijk in slaap valt bij het zien van zijn/haar bed en bovendien pas wakker wordt bij de zeemzoete tonen van de radiowekker, blijven er nog 16 uur per etmaal om alle taken uit te voeren die hij/zij zich stelt tijdens zijn/haar verblijf op deze planeet.

Als er echter een persoon naast je ligt, zijn er ook andere verplichtingen. Sommige daarvan duren gemiddeld tussen de vijf en twaalf minuten en zorgen voor de meeste mensen voor een vastere en diepere slaap. Wat deze tijdsduur betreft: twaalf minuten lijkt voor velen misschien een eeuwigheid. Bij voldoen inschrijvingen, zijn we echter bereid cursussen te geven over het bereiken van deze limiet. Uiteraard gaat het dan om vrouwelijke cursisten, mannen schijnen immers minder last van dit probleem te ondervinden.

Voor we te ver uitwijden en veel nefaster voor een probleemloze nachtrust, is de absolute noodzaak tot communicatie. Er zijn in bed namelijk geen excuses om niét te luisteren. De verhalen over Mariette van Human Resources - beter gekend als Mariette retteketet, u vult zelf maar in waarom - kunnen u soms dagen, zoniet weken wakker houden. Tijdens de vertelling, maar ook lang er na, wanneer spookbeelden van Mariette de plaats innemen van de anders iets welwillendere dromen.

Wanneer er dan toch eens een leuke en vlotte conversatie tot stand komt, meestal omdat de luisterende partij kan inspelen op het spervuur van korte, al dan niet samenhangende flarden tekst die worden afgevuurd en voornoemde partij dit zelfs kan aanlengen met een serieuze dosis humor, blijkt het stoppen van de klinkklare, maar vaak hilarische onzin een onoverkomelijk probleem. Pas wanneer er zacht en slaperig gekreun van de andere kant van het bed komt, is het wijselijk uw mond dicht te houden. Niet vanzelfsprekend natuurlijk, maar uit ervaring kan ik u ten zeerste aanraden dit signaal zo goed als mogelijk ter harte te nemen.

Er zijn in bed namelijk geen excuses om niét te luisteren

En dan zijn er nog...

Volgens bovenstaand stramien, dient een in relatie zijnde persoon dus al zo'n 10 uur en 12 minuten per dag al liggend door te brengen. Er zijn echter voor velen onder ons nóg een aantal kapers op de kust. Ze worden op voorhand aangekondigd als de mooiste creaturen op aarde, maar dit is slechts de halve waarheid.

Kinderen zijn namelijk zo geprogrammeerd dat ze meer slaap nodig hebben dan volwassenen, maar dit absoluut nooit zullen toegeven. Daarenboven verzetten ze zich met alle macht tegen dit axioma. Als u geluk hebt, gaat hun interne wekker af op het moment dat u hen in hun warme nestje stopt. De kans is echter groter dat dit gebeurd zo'n half uur nadat u zelf een bezoekje kreeg van Klaas Vaak of een uur voor het reeds aangehaalde zeemzoete geluid uw oren verblijd. In het slechtste geval, worden de heilige 12 minuten verstoord door paniekerige geluiden. Wanneer u de kleine spruit in kwestie uiteindelijk weet te overtuigen dat er geen slangen of andere monsters onder het veel te dure bedje leven - het vertonen van Harry Potter en de Steen de Wijzen lijkt nu plots een veel minder briljant idee - zijn er twee al even slechte mogelijkheden bij de terugkeer naar de eigen slaapkamer:

  • Mogelijkheid 1: uw al dan niet geliefde (we willen niemand uitsluiten) slaapt ondertussen. Zodoende blijft u op uw honger zitten en is de zekerheid van een heerlijke nachtrust weg.
  • Mogelijkheid 2: hij/zij ligt vol ongeduld te wachten. Uw concentratie is echter, zeker wanneer het de vrouwelijke partner is die ligt te wachten, volledig verstoord en de belangrijkste lichaamsonderdelen hebben meer tijd nodig dan voorzien om terug in functionele status te raken. De 12 minuten worden al gauw drie kwartier, wat alleen maar extra spanning en dus de facto een ineffectiever slaappatroon met zich meebrengt.

Een nieuwe thuis

Een conservatieve schatting brengt onze noodzakelijk horizontale tijd op gemiddeld 11 uur en 27 minuten. Aangevuld met een werkdag van 8 uur plus de tijd die we verspelen met verplaatsingen allerhande en de inname van brandstof, brengt dit de oplettende lezer meteen bij het probleem. Als u ooit gezegd heeft dat er te weinig uren op een dag zijn, dan heeft u gelijk.

Hieruit blijkt nog maar eens dat koppels met kinderen het slechtst af zijn. Het beschikbare cijfermateriaal betreffende scheidingen in de Westerse wereld hoeft dus helemaal niet te verbazen. Als we moeder Aarde dan toch naar de vaantjes helpen en geleerden genoodzaakt zijn op zoek te gaan naar een nieuwe thuis voor de mensheid, laat het er dan één zijn met een dagcylcus van zo'n 53 uur.