U bent hier

Onderwijshervormingen

Noodzaak?

Eén van de doelen van deze website, is de tanende interesse in politiek een beetje te doen opleven. De politieke wereld neemt immers in naam van ons beslissingen. Het lijkt dan ook vanzelfsprekend na te gaan of deze beslissingen volgens onze weliswaar verdorven, maar soms ook verlichte geesten, de juiste zijn en de reden waarom bepaalde mensen al dan niet onze stem krijgen.

Om maar meteen in huis te vallen met een persoonlijke conclusie: Wat mij betreft is en blijft politiek politiek en heeft dit niets te maken met de uitwerking van wetten die er voor zorgen dat het op korte en niet zo korte termijn beter gaat met onze samenleving. Bijkomend gaat het voorbij aan het geluk van een individu, kijkt men alleen naar normen en verliest men waarden compleet uit het oog (hoewel men anders wil doen uitschijnen).

Maar goed, het "Masterplan onderwijs" dus. Voor zij die de moeite willen doen: op de website van het Vlaams parlement vind je de pdf-versie.

Niet alles is slecht natuurlijk. Al zijn er wel mijns insziens heeeeeeeeeeel veel kanttekeningen te maken.

Waterval

Het komt er nogal dikwijls op neer dat men tegen het watervalsysteem is omdat dit mensen rangschikt van hoog naar laag. Dit ligt echter, zoals in sommige krantencommentaren ook terecht wordt opgemerkt, niet aan het onderwijs, maar aan de samenleving. Bij mijn weten is er absoluut niks mis met iemand die vol overtuiging automechaniek (om maar iets te noemen) volgt en geen andere interesse heeft, alleen interpreteert onze elite dit helemaal anders.

Je hebt nu eenmaal mensen met een hoger en met een lager IQ. Dit kan je gedeeltelijk compenseren met inzet, maar veel belangrijker is het om je talenten te ontplooien (hetgeen ook altijd terugkomt in het plan). Als ik dan echter het volgende lees:

"Per graad wordt een set sleutelcompetenties vastgelegd die door iedereen te behalen zijn. Die zijn gebaseerd op de Europese sleutelcompetenties. De sleutelcompetenties zijn voldoende ambitieus geformuleerd. Op die manier wordt verzekerd dat de component algemene vorming voor alle leerlingen goed verankerd is.
De 8 Europese sleutelcompetenties zijn: competenties voor communicatie in het Nederlands, competenties voor communicatie in vreemde talen, wiskundige competenties en competenties in exacte wetenschappen en technologie, digitale competenties, leercompetenties, sociale en burgerschapscompetenties, initiatief en ondernemerschapcompetenties, competenties voor cultureel bewustzijn."

dan zakt mijn broek nog iets verder af dan ze op een doordeweekse dag al doet. Denkt er hier iemand dat leerlingen die al in het lager onderwijs al geen zin meer hebben in Frans, Wiskunde, ... op welke manier dan ooit toch terug interesse gaan hebben? Ooit al eens met zo'n mensen gesproken?

Men heeft de mond vol van termen zoals diversiteit en persoonlijkheid, maar wil toch dat iedereen aan de basis dezelfde kennis heeft? Ik kan me niet van de indruk ontdoen, dat men hierbij vooral de noden van het bedrijfsleven voor ogen heeft en zoals zo vaak de échte noden van iedere mens over het hoofd ziet. We moeten niet naief zijn: in een ontwikkelde samenleving moet iedereen zijn steentje bijdragen. Dat we daarvoor water bij de wijn moeten doen, is ook niet zo ondraaglijk. Dat we onze kinderen reeds van in de kleuterklas hiervoor willen klaarstomen, is niet één, maar heel wat bruggen te ver.

Sterktes en verbeterpunten

Er worden 9 (negen) sterktes en maar liefst 27 (zevenentwintig!) verbeterpunten aangehaald. Ik had zo het gevoel dat er de laatste jaren toch ook een minister van onderwijs was. Als ik me niet vergis was dat zelfs Frank Vandenbroucke, vele jaren aanzien als de beste politieker van dit belgenland. Je kan je dan afvragen of we toen in het ootje zijn genomen, we vandaag een oor worden aangenaaid, of beide.
Maar goed, tijden veranderen natuurlijk, dus verbeterpunten zullen er altijd zijn.
Ik haal er bij deze enkele uit:

  • Geen eensgezindheid over de inhoud van algemene vorming.
  • Sterke prestaties van onze leerlingen dalen significant
  • Grote heterogeniteit op het vlak van beheersing van het Nederlands

Ben ik de enige die dit nogal normaal vind als één leerling op zeven geen Nederlands spreekt thuis? Is dit dan niet het gevolg van de alom geprezen multiculturele samenleving? Zou het dan misschien zo kunnen dat we, zonder ons mens zijn uit het oog te verliezen, hier iets aan moeten doen vooraleer we ons onderwijssysteem aan een grondige inspectie onderwerpen, laat staan naar de vaantjes helpen?

Doelstellingen

  1. Aanbieden van kwaliteitsvol onderwijs voor iedereen.
  2. Jongeren laten groeien tot persoonlijkheden die op een kritische, maatschappijbetrokken, verantwoorde, autonome, creatieve en verdraagzame manier participeren aan de samenleving.
  3. Alle leerlingen de sleutelcompetenties bijbrengen om te kunnen functioneren in en bij te dragen aan de samenleving
  4. Jonge mensen voorbereiden op functioneren op de arbeidsmarkt.
  5. Jonge mensen voorbereiden op vervolgonderwijs voor zij die willen en kunnen studeren.

Met punt 1 kan je natuurlijk moeilijk een probleem hebben. Punt 2 en 3 zijn, zoals reeds eerder aangehaald, nogal naïef. Nu ben ik de eerste om te zeggen dat een beetje naïviteit geen kwaad kan. Bij mij gaat het dan over het dagdagelijkse leven en niet om de hervorming van het onderwijs, een hervorming die een rechtstreekse impact heeft op wat voor elke maatschappij zijn belangrijkste schat is.
Wat is er trouwens, zonder te overdrijven natuurlijk, mis met een af en toe een wat onverantwoord gedrag? Hebben we dat allemaal soms niet eens nodig? Wat is er mis met een niet creatieve geest? Moeten we allemaal participeren in onze maatschappij (op werken na dan), of zou het kunnen dat er ook personen zijn die liever gewoon thuis zijn op zondagmiddag?
Ook punt 4 hebben we reeds aangeraakt: ja, je moet voorbereid zijn op het leven als werkende mens. Of we daarmee al moeten beginnen op 6 jaar is een hele andere kwestie. Ik moet dan altijd denken aan het geweldige "Sunscreen":
Don't feel guilty if you don't know what to do with your life. The most interesting people I know didn't know at 22 what they wanted to do with their lives,
some of the most interesting 40-year-olds I know still don't.

Realisme

Heel dit document, en hopelijk reageren mensen uit de praktijk hierop, want ik kan er natuurlijk flagrant naast zitten, ademt een compleet gebrek aan realiteitszin uit. Theoretisch klopt dit allemaal natuurlijk, in de praktijk is er noch budget, noch tijd om dit uit te voeren.
"Er moet meer technische vorming komen". Ten nadele van wat? Onze kinderen worden trouwens ook constant aangemaand om zich sociaal/sportief te engageren in buitenschoolse activiteiten. Niets op tegen natuurlijk, maar er zijn maar 24 uren op 1 dag en slechts 7 dagen in 1 week. Dat geldt trouwens ook voor de ouders en de leerkrachten van die kinderen.

Om te eindigen met een oproep: Laat kinderen genieten van hun tijd zonder al te veel verantwoordelijkheden. Laat ze zo lang mogelijk genieten van hun naïeve, zorgeloze leventje. Laat ze verworden tot wat ze echt zijn, niet tot wat wij of de rest van de wereld graag heeft dat ze worden. Kwalitatief onderwijs heeft niets te maken met een Masterplan. Alleen gedreven leerkrachten die motiveren en inspireren zijn, naast een stabiele omgeving, van belang. Een overmaat aan regelgeving, administratie en bemoeizucht van bovenuit heeft net het omgekeerde effect. Iedereen weet dit, maar politiek is en blijft politiek. Er is niets mis met een grijze muis, doch elke minister wil de geschiedenis ingaan. Misschien moeten we onze politiek systeem eens in positieve en verbeterpunten opdelen.