U bent hier

Antwerpse bekommernissen in het Vlaams parlement

't Stad als voorbeeld

Het is ondertussen maart en als ik zo naar buiten kijk, is er van maartse buien niet meteen sprake. De voorbije winter, in zoverre we van winter kunnen spreken, was er één zonder ellende op de weg - of in ieder geval minder dan gewoonlijk - en als we de lijn doortrekken wordt het de komende maanden harder zweten dan vele ex-premiers tijdens het vragenuurtje in de kamer.

Groen

Dat moeder natuur de moderne toer opgaat en zich probeert te herscholen om zodoende haar jaargetijden meer conform de wil van het volk te plannen, is algemeen geweten. De oorzaak hiervan laten we in het midden, al zal onze wegwerpmaatschappij met de daarbij horende vervuiling er wel voor iets tussen zitten. De lijst met uitsterven bedreigde diersoorten wordt alleen maar langer en beelden uit onder meer China van mensen die met masker op door de straten wandelen, zijn een aanduiding dat nog niet iedereen overtuigd is van de noodzaak van een duurzaam beleid.

In dat opzicht is het Oosterweeldossier een serieuze waardemeter van het milieubewustzijn binnen onze Vlaamse regering. Nu het MER (voor de niet specialisten, het Milieueffectenrapport) klaar is en de keuze definitief is gevallen op het BAM-tracé, is het tijd om voor u het één en ander uit te klaren.

Allereerst kan u hier het officiële communiqué lezen met daarnaast de niet technische samenvatting van het Plan-Milieueffectenrapportage. Voor wie echt tijd te veel heeft is er ook nog de voorgeschiedenis, een echte aanrader trouwens.

BAM?

Heeft u zich al die tijd ook afgevraagd wat BAM nu eigenlijk is? U bent niet alleen! Hun website schenkt ons wat meer duidelijkheid: BAM is de Beheersmaatschappij Antwerpen Mobiel (Nv van publiek recht) die in 2003 werd opgericht door de Vlaamse regering voor de realisatie van het Masterplan Mobiliteit Antwerpen uit 2000, ondertussen omgedoopt tot het Masterplan 2020. Het was dus hun taak het BAM-tracé uit te tekenen.

Chat

Wat ons automatisch bij de hieronder gestelde vraag brengt, gesteld aan de heer Ridu Thomaes, voorzitter van de nv. BAM, tijdens een chatsessie georganiseerd door de Gazet van Antwerpen. Hij probeerde de keuze voor 'zijn' project te verdedigen tegen de verwachte kritische vragen.

Deze MER is - coördinatie van Antea ten spijt - door BAM geleid. BAM heeft de experten gekozen en alle experten werk(t)en voor TV-SAM. Ultiem is de vorige MER daar ook door gekelderd, met jaren vertraging tot gevolg. Het is in de EU not done om een MER te laten leiden door de indieners van het voorkeursproject en dus een enorme zwakte in eender welke wettelijke bezwaarprocedure. Bent u bereid de (schijn van) partijdigheid in dit MER te milderen door een peer review van buitenlandse onafhankelijke experts die niet voor TV-SAM werk(t)en - zoals trouwens in andere EU landen vanzelfsprekend is? - door Koen van Hees 28 februari 14:11

Beste Koen, BAM had als initiatiefnemer als taakstelling o.m. opdrachtgever te zijn om de MER-studie te laten uitvoeren. Deze studie is een unicum geworden op het vlak van omvang, diepgang en aantal onderzochte alternatieven. In maatschappelijke debatten, of het nu gaat over sociale, fiscale, ethische of andere kwesties is de verleiding groot wanneer expertises deze of gene stelling minder of meer gunstig naar voren brengen, dat men de ernst en de objectiviteit van de studie zelf en de experten in vraag stelt. Het is in ieders belang dat we hieromtrent de sereniteit bewaren. Meer in het bijzonder voor wat de procedure betreft: Antea is na een openbare aanbestedingsprocedure aangeduid om de Plan MER uit te werken. De dienst Mer waakt over de objectiviteit van de studie. Echter, het essentieel element hierin is dat slechts een beperkt aantal professionelen in Vlaanderen erkend zijn als expert op de diverse terreinen. Bovendien behoren een aantal van die experten, niet in het minst op het domein van luchtkwaliteit, tot de internationale top. De dienst Mer heeft in deze in volle onafhankelijkheid volledig haar rol gespeeld en bij mijn weten heeft er een veelvuldige en constructieve dialoog plaatsgehad tussen de dienst Mer en verschillende actiegroepen. Laat er mij aan toevoegen, en dat is niet door de media weergegeven, dat ik op de persconferentie van 14 februari mijn waardering heb uitgedrukt voor het werk van een reeks actiegroepen en ook heb gesteld dat wij bij BAM in heel dat proces één en ander hebben opgestoken en meegenomen.

De vraag was of u bereid bent tot een peer review door buitenlandse onafhankelijke experts die niet voor TV-SAM werk(t)en... Ja of nee. Bijkomend houden uw argumenten weinig steek: u ontkent niet of nauwelijks het vermoeden van belangenvermenging en als er nu één punt is pro een eengemaakt Europa, is het wel om werknemers uit te wisselen wanneer nodig. Na een weekend Amsterdam en de daarbij horende verademing van het Nederlandse wegennet, kan ik me alleen de volgende bemerking maken: niemand trekt de noodzaak van de ontsluiting van de Antwerpse ring in vraag, maar waarom kunnen we in Vlaanderen niet wat in het buitenland wél kan? Of is ook dit de schuld van het gedrocht België?

Het antwoord is wederom een perfect staaltje 'naast de kwestie' antwoorden. Iedere weldenkende burger kan hieruit zelf zijn conclusies trekken. Of vindt u het enigsins verdacht dat het plan, opgesteld op vraag van de Vlaamse regering, het haalt tov. het plan dat uitgetekend werd door de bevolking van Antwerpen in samenspraak met enkele vooraanstaande bedrijfsleiders en academici? Een plan dat net iets minder scoort op vlak van mobiliteit, maar wel beter betreffende leefbaarheid? Een plan waarbij zeker nog een aantal verbeterpunten zijn, die helemaal worden verzwegen terwijl deze bij het gekozen project meteen in de schijnwerpers worden geplaatst? Ik ben verre van PVDA gezind, maar probeer hier maar eens een speld tussen te krijgen.

Doet het er toe?

De vraag die we ons eigenlijk moeten stellen: doet het er allemaal toe? Een écht milieubewust beleid wordt immers niet bepaald door een keuze tussen 2 megalomane projecten, al had de voor de hand liggende keuze wel voor een aardverschuiving in ons politiek bestel kunnen zorgen. Peeters II mist hierdoor een enorme kans want een verandering in denkwijze, waarbij er een écht duurzaam economisch beleid gevoerd wordt, dringt zich steeds meer op. Waarom rijden we nog steeds met benzine? Waarom bouwen we zo weinig windparken? Waarom kopen we onze propere lucht in het buitenland? Niet zo lang geleden nog belangrijke punten op de verkiezingsagenda. Misschien hebben we vernieuwde nood aan met olie vermengd varkensvoeder.